#wiersz na walentynki

speszonym spojrzeniem jakby utkanym z nagich liter witam ciebie przy mojej bramie podchodząc szeptem tracę każde z setek ciętych słów i obrazy spadające w rosę każesz mi błagać o kroplę zwykłego "bycia" o syntezę prost...

zgasiłeś światło latarni bym nie mogła dotrzeć do celu przesoliłeś moje życie potokiem łez rwącym podciąłeś skrzydła wiary bym nie odleciała w przestworza rozgoniłeś marzenia jak stado dzikich kaczek na spokojnym...

zostałeś sam na wyspie wśród skał gdzie nagie minuty toną w przybrzeżnej pianie nie dotrą tam statki setek ciepłych słów ani masywne okręty pełne złotych myśli schowałam cię głęboko na skrawku pamięci w prostokąci...

mam dziurę w sercu blisko punktu ciężkości na szerokość dwóch zbliżeń na głębokość trzech słów na przesypany w próżnię czas po cichu gasnę przez kilka zwiędłych spojrzeń przez stos zwęglonych słów przez martwe odbicie...

mam swoje życie poskładane w kostkę najważniejsze sprawy u ciebie dokładnie tak samo rodzinne zdjęcia na starej komodzie aromat wspólnie pitej herbaty tak jak w twoim domu oddycham jednak każdym twoim mgnieniem...

na rocznicę ślubu dałeś jej róże zaplątane w koszyk z zapachem sinego ołowiu między kolce wcisnąłeś bilecik pośpiesznie byle jak odczytała pijane niezdarne litery pisane bez krztyny uczucia ułożone niedbale w słow...

chciałabym coś napisać lewą ręką od serca może wtedy byłoby głębiej niż wczoraj niż teraz nie zawsze słowa i gesty mówią uczuciem coś wyrażają choć prawda jest jedna ta sama od lat pierwsze- ty drugie- ja

w nagich ramionach chowam twoje słowa i bliskość która wypełnia źrenice załzawione usta strzegą tajemnic i piękna konwaliowych dróg plączą się ścieżki w nierealnym świecie wiążą się dłonie w bezkresy wśród milion...

urwałeś się choć tak mocno trzymałam za tobą chmura testosteronu przede mną nieprzespana noc wymieniasz nasze chwile na drobne zatapiasz statki w białej pianie zaciągasz w umysł szary dym od zawsze myliłeś n...

obezwładnił mnie owijając bluszczem ciasno i solidnie wyplewił z myśli żywe fantazje trwale i dozgonnie zamknął w słoju ogłaszając nabycie kobiecości za niewolę sprzedałam siebie pasywnie za pozorny brak sa...

pod załamującym się światłem gdzie na dnie psyche osiada mgła zmysły sieją euforię goryczy mieć nie znaczy posiadać czuć nie zawsze na wieczność pragnąć z rosnącym niedosytem po kropli po krztynie ideą nami...

to nie był atak a ty śpieszysz z odsieczą wytaczasz działa kule gniewu pociski krzyku między słowa wtykasz ładunki pachnie wrogością czekam w okopie spijając słone krople słodkie wspomnienia trwa walka przegranyc...

to nic że wiatr wygania sen z powiek nie ważne że słońce kładzie słowa do ust a codzienność parząc kawę wypiera marzenia mrok na drugiej półkuli wręcza kochankom rozkosz ja o tobie mogę jedynie śnić...

niezatapialny męski stojąc stabilnie wskazujesz miejsca w szeregu szalenie waleczny odważny nieczuły na ciosy patrzący tylko przed siebie twardy jak skała nieposkromiony wzbudzasz szacunek wzniecając strach tym...