.

Pytaj się mnie o Niego, jak zbudował z pustki bo nie miał z niczego! Zawitaj się, daję część coś nowego, dawne słowa posiadają się z kluczy do wnętrza mego! Dziewczę, o usty boskiego dźwięcznie mawiałaś smutki Rzewnemi łzami wtóruję od nowa W nowiu,pękniętymi miejskiego ciężaru miejsce znaczyliśmy nasze szczęście! Bez niego..bez niej konam bez grzejącego w toniach pełnego żaru zimna trzymała serce w dłoniach. Dzisiaj do skały przywieram ona przewiera klęskę na stopach Z podobna wywarło zdumienie gdy naszło zejście na stopniach Nie mam Boga, może twojego uśmiercę jeśli nie da więcej, niż sztuczna wytłocznia!