Kłótnia

Później wszyscy zasiedli W łzach, tyle szczęścia Masz w sobie części z nas, to tylko miejsca Zostają, aż przestaniesz się bać! Dopóki trwa czas Wszyscy jesteście śmieszni Dopóty poznam strach Nie będziesz lżejsza z twoich kłamstw Chociaż kochałaś, tylko jak? I choć tak skłóceni zawsze wierni ideałom Cierpiący nie od cierni bo miałaś być ostatnią bo jestem smutniejszy! Skupiony żar wlał się do warg Namieszał w głowach Z bólu Nie poczułem cierni Ale ty patrz! Jesteś w tym nowa Nawet gdy zakłóca gwar okolicznych ulic gdy upadnę od starć z troski do ludzi Jeśli będę coś wart Wśród tylu znieczulic A ty zostaniesz Moja... Gotowa to odwrócić.