Żaba

W wiosce małej gdzieś nad Rabą Do fryzjera poszła żaba Warkocz bujny utrefiła Dwieście złotych zapłaciła Potem poszła do krawcowej Wyszła – w modrej sukni nowej W kapeluszu z rondem dużym I z torebką z lila pluszu Zaś u szewca pantofelki Kupiła – ze zniżką wielką Wstąpiła też po perfumy O zapachu – leśnych szumów Utrefiona wypachniona Wystrojona ozdobiona Podążyła wnet do domu (Chwalić się – nie miała komu) Gdy przed lustrem przystanęła Wnet z rozpaczy aż jęknęła Zaraz mi się zrobi słabo Nadal jestem – tamtą żabą Na nic kremy i perfumy Loki tiule leśne szumy Na nic suknie i pończoszki I chusteczka w białe groszki Nadal oczy wyłupiaste Podbródek – jak wałek z ciasta Nadal w pryszczach skóra cała Postać żaby - pozostała Tak się toczy od lat życie Czy wieczorem czy o świcie Żaba w suknię przyodziana Żabą ciągle pozostanie