Doba

noc włóczyła się do rana spała na wąskiej ławce zestresowana wiedziała że gdy przyjdzie ranek gwiazdy zostaną znów zabrane dzień spacerował do wieczora lecz tamten zawsze go zaskoczy ma to w zwyczaju nie od wczoraj i wtedy dzień zamyka oczy wieczory chodzą bardzo krótko nerwowo patrzą też za siebie gdzieś między drzemką a pobudką noc znów pojawia się na niebie