Przejdź do treści

Małe życie

O życiu
choć moje życie tak bezbarwne i ciche niczym świat po burzy to jednak raz podarowane aby bliźniemu życiem służyć i choć tak często miewa rysy jest rozrzucone w takt nieładu to wciąż odbija ludzkie serca mocą tysiąca wodospadów tak niewidzialne i sczerniałe przywdziane w szarość kalendarzy raz jeden zjawia się na ziemi i drugi raz się nie przydarzy dlatego kroję je na części rozdaję ludziom niczym kwiaty bo tylko to jest dla mnie ważne aby wewnętrznie być bogatym
158 odsłon

Komentarze (7)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ryty 12 lat temu
smutny koniec:...(coś jakby: jak się nie ma co się lubcia, to się własną żonę ciupcia;)
Pain 12 lat temu
jeśli żona fajna dupcia, to się chętnie żonę ciupcia:)
Livia 12 lat temu
....:) oj chłopaki, chłopaki ;) żonki przecież to nie tylko samo zło, już tak nie narzekajcie :P
a co do wiersza... ciekawe wręcz ascetyczne przesłanie, krojąc swe życie na części i rozdając innym- stajemy się bogatsi
zyga66 12 lat temu
oj niegrzeczne :(...słuchajcie pani Livii :))
Pain 12 lat temu
a czy Pani Livia jest osobą mającą doświadczenie w tej delikatnej materii?:) chętnie wówczas posłucham
Livia 12 lat temu
oczywiście, że mam:) grunt to zjednoczenie dusz... ;)
K
kaja-maja 12 lat temu
tak raz żyjemy i raz umieramy,widzialnie i też nie jak kwiaty swoje mamy
przy grobie konwalie same kwitnąw;):)
2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie