Ołowiane dni

wschodzi dzień cięższy niż ołów słońce ma dziś barwę węgla pobrudziłem się niczym w szybie śląskiej kopalni mam tak słabe barki obtarte łokcie od wąskich ścian życia zamknięty na małym skrawku dziś pomiędzy wczoraj a jutro wschodzą żelazne obłoki niebo jest dziś wyjątkowo nisko nie mogę się podnieść z łóżka by nie uderzyć w jego rant nie ma obok nikogo kto pomógłby mi wziąć dzień na ramiona i nie będzie aż do samego końca aż do dnia w którym skonam