Pod oknem

kolejna jesień pod twoim oknem wiatr goni liście gdzieś na chodnikach odkąd minęła letnia utopia ciągle przede mną okno zamykasz kropla za kroplą spływa po szybie płaczą anioły nad naszym losem nie wiem czy barki będą tak silne wszak już od dawna trud na nich niosę w tej monotonii szarej i głuchej wciąż wypatruję w oknie twej twarzy lecz tak jak miłość która odeszła takie zdarzenie się nie wydarzy kolejnej wiosny uchylisz okno wówczas nadzieję zbudzisz do życia a ja tam będę jak obserwator patrzył na ciebie lecz już z ukrycia