Ślady umarłych

życie dobiegło końca rozbiło się o skały w ciszy nie było gwizdania fal wiatr nie śpiewał pieśni oceanu dusza dryfuje w samotności niewidzialne ptactwo kracze w dzikim tańcu nie ma już rybaków połów się zakończył sieci jak kotwice leżą w morskiej toni zmarli również chodzą tymi ulicami ktoś próbował wdepnąć w moje szare ślady znam te czarne plamy na bielutkim śniegu które nikną nagle jakby tuż przed skarpą jeszcze tylko będę w kilku znanych miejscach serce wprawię w serię bardzo dużych wzruszeń bo straciłem dawno ale jakby dzisiaj ledwie żywy umysł i zmarzniętą duszę