Spóźniona

namawiam byś odeszła lecz ty wciąż czegoś szukasz aż tyle lat czekałem nim do mych drzwi zapukasz nie przyjmę cię z uśmiechem nie podam pysznej kawy od dawna nie istnieją te wspólne dla nas sprawy nie wpuszczę cię do domu i udam że nie słyszę od tylu lat kochana w swych progach goszczę ciszę spóźniłaś się na pociąg jechałem w pierwszym rzędzie na żadnym z tych peronów spotkania już nie będzie ta miłość gdzieś odeszła z tamtymi staraniami i dziś już pewien jestem nie stanie między nami więc proszę cię ne pukaj me serce nie usłyszy umarło wtedy z tobą ja konam tutaj w ciszy