Vanitas

obejrzałem się za siebie pociąg pospieszny mignął przed oczyma a w nim wczorajsze dni każdy w osobnym wagonie i oprócz nich jeszcze sporo przestrzeni mimo to nie rozpoznałem żadnego wczoraj jak widać nie ma twarzy przez dziurkę od klucza podejrzałem jutro było tak dziwnie znajome cztery szare ściany stół i jedno krzesło a tam w oddali jakieś drzwi i ogród z różami które zwiędły przecież dawno temu idę więc teraz po dziś choć nie mam pojęcia gdzie jest podobno tutaj dookoła wystarczy wyciągnąć dłonie lecz ja już chyba nie zdołam...