zamazane wszystkie imiona
na trumnie pamięci
mogile ciszy
niechaj się wsłucha ten który kona
w ów dzwon bezdźwięczny
nikt nie usłyszy
rdzą malowane złote litery
płoną w granicie
milkną w kamieniu
Charon już trzyma za życia stery
jak w greckim micie
tak w okamgnieniu
pomnik w ruinie
zdeptany przez wieki
but zapomnienia
niebawem przeminę
wszak jestem człowiekiem
lecz już bez imienia
62 odsłon
jak w życiu nie jest nic trwałe tak i po śmierci,lecz nie dla wszystkich nawet w pierwszym rzędzie w:)