Zamykam za sobą drzwi

Całego siebie oddałem Tobie innym podarowałem tylko połowę zabrałaś me dni, miesiące i lata innym spłacam czas w bardzo małych ratach Wziąłem na siebie przeznaczoną dla Ciebie kulę pamięć o niej przetrwa zostawiła w mym sercu dziurę Byłem chłodnym powiewem w letnim upale wiem jednak, że wolałaś aby ten wiatr nie wiał wcale Byłem parasolem nad Twoją głową który składałaś gdy padał deszcz wolałaś moknąć i marznąć cała krople były ukryciem dla Twoich łez parasol okazał się tylko ciężarem chodzisz więc bez Byłem rentgenem dla Twego wzroku prześwietlając przyjaciół fałsz byłem sofą dla Twego ciała a Ty zmęczona na niej siadałaś spać jednak wolisz na twardej podłodze skradam się więc cicho i nic nie mówiąc wychodzę… drzwi za sobą zamykam ten zegar już nie będzie tykał