Nic nowego w tej czerni

Nic nowego w tej czerni - tak bywa w głębinie, Wciąż bezmiar się miota i wzdryga, Jaśniejąc gdzieniegdzie niczym świt w rosinie, A drwiąc z wszelkiej formy to gaśnie, to miga, Zbłąkane mu krańce, obce brzegi i dna, Błyskanie krzykiem jakby obcość odlewa, To czerń zdaje się płacze, zdaje się łka, A bezmiar wedle woli to krzepi, to zlewa, Bezstronny, bezsilny, bezsenny, bezkresny, Lecz nie bez znaczenia, Przestwór tak obcy, tajemny, bezszelestny, Będący mieszaniną światła i cienia, I tak czerń ku czerni spoziera się w sobie, A mgnieniem ku mgnieniu tak migot się ma, Jak patrzeć mi czasem bywa ku tobie, Migotem – ty, błyskaniem – ja… Dawid Głodek http://remotiusrex.blogspot.com/