#bodzior

Jest Pani w obyciu, Tak gładka, że – OCH..! Ma nogi tak długie, Tak długie, że – ACH..! Ja jestem tak głodny, Tak głodny, że – STRACH..! I gubię.. swój rytm, Gdzieś na trzeciej strofie, A Pani.. swój but, Pod poduszką...

Jestem niczym przekór na całego świata los, Szybszy niźli wszyscy, bo coś pędzi mnie i gna, Trwając w swą niestałość, niewzruszenie correct Idąc w bezczas własnych strof – oto jestem – Voila! Waszych bogów, nagie orgie, depc...

Rozczarowań dusze, spotkały się - przypadkiem w niebiańskim błękicie, Ciał wspominając pierwszyznę, którą rozwiodło życie, I mieniąc się obłocza, mieszały się wzajemnie, Szukając siebie dalej – szukając nadaremnie, I choć...

W kolorach polarnych, wśród mętnych przestworzy, Błyszczy dom, który chwiejnie wśród świateł się tworzy, I lekko wygięty w wichrze co przygrywał do umarłych śpiewu, Mizdrzył się w ugięciu, fałszywie dając ukłon niebu, Tym pląs...

Błyszczą się i mienią - płynąc gromadnie, Tak kropla po kropli - aż na usta opadnie, Wargi w objęciu – karmią je czerwienią, A one płynąc ku piersiom – mienią się i mienią, Tak usłużne u kresu – osiadły nań w nieładzie, Zakwi...

Gdzieś u brzegów rzeki, przy topielca mogile, Plątały się kwiaty nań z trawą zawile. Rósł tam też mak bądź chaber, jak kto woli, Mierząc się wzrostem do najbliższej topoli. I rósł, i trwonił siły swe w łodydze, Nikt wyższ...

Nic nowego w tej czerni - tak bywa w głębinie, Wciąż bezmiar się miota i wzdryga, Jaśniejąc gdzieniegdzie niczym świt w rosinie, A drwiąc z wszelkiej formy to gaśnie, to miga, Zbłąkane mu krańce, obce brzegi i dna, Błyskani...