Przejdź do treści

Miłość

Melancholia
Mam w dłoni minuty ważone miarą szukania po dwakroć zmierzone do dna łez.. Bywają utracone wieczory jak ten gdy cisza przemienia najczarniejszy sen w światło.. Przemierzam białą mgłę na boso niczym nowe stworzenie ostrożnie stąpam po kamieniach.. Ludzie jak niewywołane fotografie wciąż czekają na miłość..
62 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

*Mystique* 11 lat temu
Piękny!
zyga66 11 lat temu
...kilka zmian: do dna...najczarniejszy sen...niczym nowe stworzenie, do skreślenia...poza tym mega-smutny, pozdrawiam :)
ibis49 11 lat temu
Warto na nią czekać:) pozdrawiam
Helen 11 lat temu
b. ładny.... wszystko w nim gra;)) buziaki;*
3 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie