W ciszy

W ciszy wszystko oddycha inaczej całkiem odważnie rosną myśli mijam przechodniów zamaskowana ciemnymi okularami Za szybą doskonałego makijażu skulona trwoga woła W ciszy przyczajona przemykam się pomiędzy zerwanymi rozmowami kradnę cudze słowa westchnienia i rozczarowania jakby były moje tylko na małą chwilę przenikam tłum Z naręczem nie swoich pocałunków wplatam szczęście we włosy chłód mijanych dłoni przypomina już czas Znów wracam do nie swojego domu cicho wtapiam się w beton Szukam nie ma już śladu przede mną i pode mną Przepaść.