Pożegnanie

Udaję, że nie śpię miarowo skrzypi sumienie piasek sączy się pod powiekami a każda drobinka to jedna niepokorna myśl Klepsydra ugina się niespokojne przechylenie grozi obudzeniem w ciemności dzielić ludzi na wybranych i straconych to takie proste Z Tobą zrywałam niewinność jak jabłka piłam ze źródła potem umarłam Na wylot przeszyło mnie życie Roztrzaskana maska udaje odbicie Miasto wstało serce bije na pożegnanie włączyłam Cię od nowa Gdy piasek się przesypie bezsenność zniknie..