Senne widziadła część druga

A wierszyk autora To mała groteska Żarcik, farsa Widać nawet ja Każdy talent ma Nie tylko gizela Formą co niektórych poezji natchniona Szczerze zaskoczona Jednocześnie rozbawiona, że może to być poezja Śmieję się i ja I wszędzie motyl i ćma Czy to jakaś oznaka? To muszę i ja Może nie będę gorsza? Część druga Wampira ćmy i motyle obejdą I martwego zrobią Teraz to ja Wojowniczka nocna Wyssam jego DNA Niech ma Do samego dna Tak jak ja W końcu jego wybranka Jego krwią naznaczona Ostatnio pozbawiana Duszy, człowieczeństwa Przemijania, starości Ludzkiego konania dusza ma Odeszła w przestworza Wiecznego zła Gdzie ciemność trwa Diabeł Panem piekła Żadna istota żywa Do bram zaświatów nie przybywa Ale... Jest nadzieja To ta sama ja Choć już zabrana Lecz nie sprzedana Na zawsze oddana Dobru przeciw złu Miłość i honor w sercu Ono nie uległo zatruciu Jest też motyl i ćma Z odsieczą się zjawia Jak gwardia ma Przez Panią wezwana Naprzeciw sługom szatana Wampir posiłki zbiera Nie dość że z wampirami To walka z komarami Wiecznymi krwiopijcami Lecz motyle i ćmy to zwycięzcy Do ciem należą noce Do motyli dni Wampiry władcami nocy Z pobratymcami komarami Więc w dzień wygrywamy Z czeluści piekieł się odrywamy i uciekamy do dnia Do słońca, ciepła i dobra Do rana, do świtania By od zmierzchania Zaczęła się walka Przy pełni księżyca Orkiestra walca gra Taniec wojenny do wschodu słońca Kto wygra? Wampir czy ja? Wojenne tango rozbrzmiewa Nowy sen się zaczyna I znowu motyl i ćma. Skrzydło rozpościera Majak nocny trwa... Wampir czujność wzmaga Zapach nowego końca