pisane o zmierzchu

ibis49

27.11.2015 • Tęsknota

jesteś moją jaskółką sprowadzasz wiosnę gdy cię nie widzę dopada mnie wszędobylska tęsknota bez twojego uśmiechu nie ma słońca nie lubię szarości mieszka w niej smutek w klepsydrze przesypują się stracone chwile których nie rozpalimy pocałunkami pustą przestrzeń wypełnia piasek a mógłby wypełnić erotyk dlaczego rozmieniamy życie na drobne wydeptałem drogę do gwiazd milczą

5 3

59 odsłon

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

zyga66 10 lat temu

to lubię u Ciebie, jeszcze jesień nie minęła, a Ty już tęsknisz do wiosny,
tak trzymaj, piasek w klepsydrze zamienić na erotyk, super, pozdrawiam :)

Jolanta Gębka 10 lat temu

dlaczego rozmieniamy życie na drobne
wydeptałem drogę do gwiazd
milczą

czasami tak jest, że drobne cicho siedzą i nie chcą nam nic pogadać ani doradzić

karioka83 10 lat temu

Bardzo dziękuję za ten - pisany tęsknotą- wiersz, Andrzeju :)
Jeszcze ,,jaskółką nikt mnie nie nazwał...Bardzo mi się to określenie podoba ;))
A jednak oddalenie, tęsknota potrafią być bardzo inspirujące i...płodne... I wcale tęskniąc nie rozmieniamy życia na drobne! Intensyfikujemy je wręcz! Pozdrawiam :)