zostawię to miasto

odchodzę swoją drogą jak słońca cień nie będę kolcem w sercu nie będę cierniem w oku już czas spakować kilka marzeń świat pokochać zbudować coś innego napić się wina z przypadkowym człowiekiem całkiem przypadkiem nie mówić nic pozdrawiać łąki góry cześć oddać lasom napełniam płuca zamykam klamki po co mi drzwi do lasu zamulony po drodze ułożę się spać gdzieś na uboczu wśród drzew zbolałe kości odpocząć czas w moim mieście ciasno betonowy wiatr zapach cementu w nozdrzach tkwi zapomnieć zostawić to jak nieopłacony czynsz nie trzyma mnie nic prócz mały dług za m3 szkoda jedynie parku mam tam parę spraw ulubiona ławka tanie wino i żarty Leona zbraknie słów z nadzieją że wrócę tu samotne mgły pomiędzy wieżowcami urokliwe gdy miasto tuli w sen