fatamorgana

"wiersz pisany był nad przepaścią na skraju wielkiej miłości kiedy już było wiadomo że innej drogi nie ma. " ...... obudziłem się tobą odległą pełną tego czego wciąż szukałem czas westchnieniem zamieniał nas w popiół gasłaś każdym mijanym dniem osłabł zapał stałaś się udręką przeczuwałem ciepła splotu dłoni nie poznałem ciężaru pożegnań kiedy palce schną z braku wilgoci chwil dotyku słodkich klejące rozerwania pełne czułości moja droga jesteś w dali drzewem nie doznałem goryczy pożegnań rozerwania pełnego czułości droga moja drzewem rozerwana