zielarka zabłądziła w lesie

biegała tam na powroty nie starczyło jej odwagi przerażona wzywała echo taxi bała się że noc obnaży ją i nagiej zaśpiewają wilki siadła jak mleko skulona pod drzwiami poczuła kwity pod stopami zdziwiły ją miękkością much śpiew ptaka przebił lwi pazur strachu i najgorętszy ubaw zaważyło pobliskie mrowisko podeszła by się jej przyjrzało miniaturowe miasto poczuła jak przybiera postać szyszki zaczęła wydawać zapach sosnowej żywicy w słojach odnalazła swoją książkę wróciła na sosnę