aż po grób

zamykam oczy i widzę
wczorajszy dzień
spacer ostatni we mgle
i zapach ten sam w objęciach

jak zwykle czule przytuleni
ustami szepczący o miłości
białym welonem okryci
miłość prowadzi aż po grób

a teraz w welonie czarnym
spoglądam na kwiaty
co kryją twoją twarz
zapach unosi wspomnienia

zamykam oczy jeszcze raz
zostaję wśród kwiatów
co więdną tak samo jak ja
miłość odeszła wraz z tobą

nie ma już wczorajszego dnia