Nie(ch) żyje!

Stukot szminki zestawił się z biciem zepsutego serca, rzuconego w kąt na pożarcie tym, którzy nie zdążyli zasmakować naiwnej,dziewiczej miłości. Dziś wzniesie toast, za to co zdążyło ucieć, za ostatki dobroci, ludzkiego odruchu,współczucia. Za pojednanie ludzkej głupoty z pragmatyzmem życia.