Bywać

mamy ten sam problem przebywania kiedy każde z nas tą samą czuje potrzebę w końcu któreś się zapomni choćby specjalnie i zbyt długo przytrzyma za ręce tylko czy wtedy wystarczy nocy by nas zadowoliła ilością westchnień i długością godzin gra toczy się ciągle kto dłużej wytrzyma w swojej wyobraźni nie pękając zbyt wcześnie które bardziej odważne w spontaniczności właściwą wychwyci chwilę dając znak że właśnie ma się spełnić taki spacer po którym wrócimy zupełnie innni patrząc swobodniej na kolej rzeczy