dziwnie...
...być wiatrem
plątać włosy
strumieniem powietrza
zapachem
rozwiewać kosmyki
w nicość
wracać bezkarnie
czerwienią
policzki głaszcząc
ukrytym
czekać
na ustach tańczyć
za ucho chwytać
i znikać
pomiędzy piersi
przysypiać
dziwnie...
...być wiatrem
naga Wenus pokorna
gdy niebo
wydmuchuje chmury
a wiry wsysają
błękit
...w czarną dziurę
wpada Księżyc...
mleczna droga
zbijając
spadające gwiazdy
pełnię wciąga
na dno oceanu
dziwnie…
…być wiartem
gdy kropla znika
między milionami
wracająca fala
stopy masuje
białą grzywą
ślady na piasku
przenika
w słone ziarna
słodyczą osiada
i milczy
z malowanych oczu
ikon
słychać Syreni głos
za latarniami
skały skruszone
oddają diamenty
duszy
wynurzam
nagą Wenus
dziwnie...
...być wiatrem
gdy z muszli
nie mogę uciec
ramionami skuty
w wieczność
48 odsłon