Niedziela

niedziela przez okno wchodzi powoli ... leniwie oczy mruży prószy garstką jesieni w koc wtula zmoknięte włosy przytula rąbek poduszki złoci papierowe tapety coś nuci szeleści pieści języczek ognia wzrok wiesza na dłoni liczy papilarne zwoje we dwoje przytuleni czytają z liści słowa niemy przemówił alfabet promieni się świecą w czerwonym winie kropla zawisła na ustach nocne gusła pomrukują z kącika pokoju ukryta wyrasta cisza znikła godzina świat zaziewał śpi królewna przez okno wchodzi piękna kobieta we włosach wpięty welon wiatr przykrył pola nicią pajęczą sople nawlekają gwiazdy Vivaldi gra bal rozpoczęty dźwięki ścielą miękki puch opada królowa śniegu wróciła zapętlił się czas niedziela