Przejdź do treści

Przemieszczenia II

widać jeszcze nie zrozumiałaś co czuje mężczyzna po czterdziestce on nie ma już czasu prosić twarzy o zmianę jakości radości niewiele w radości a każdy dzień to walka za jeden uśmiech za prozaiczności ujęte w sekundach wtulony zmarszczkami przez młode dłonie odda wszystko taki facet może jeszcze się zakochać i to najbardziej jak dotąd umiał nie trzeba wiele a kiedy już dostanie perłę zabiera ją wszędzie jak nadzieję którą porzucił w życiu ona jest koszmarem i oświeceniem wiatrem pchającym żagle na tratwie którą wszyscy zatopili przeterminowaniem jeszcze trochę musi upłynąć czasu żeby powstała niemająca końca historia taka do powtarzania na ucho wnukom że jak byłaś młoda zdarzyło się coś co w pamięci nie uda się schować a w książkach jeszcze nie opisano najprostsza miłość w nieprostych słowach jak ten koleś będący waszym dziadkiem człapiący po schodach tylko po to.... ...by was pocałować na dobranoc
52 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

1 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie