Wierzba płacząca zrzuca liście – w strumieniu suche kamienie (Buson -1784)

"Niebo się przejaśnia w nagich gałęziach drzemie obietnica i w zimie przychodzą dni słoneczne i w starości doświadczamy dzieciństwa" starochińskie Zauważamy ciąg w dal- słów, zamijania innego ustania przykrości, odej…

Zimna Góra” kryje w sobie wiele cudów, Ludzie, którzy się na nią wspinają, zawsze wpadają w przerażenie. Kiedy świeci księżyc, woda skrzy się przejrzyście Trawa trzęsie się i szeleści w podmuchach wiatru. Na nagiej śliwie zakw…

13. Nie mogę znieść tych ptasich treli Udaję się teraz na spoczynek w mojej słomianej chacie. Kwiaty wiśni przybrały się w jasną czerwień Wierzba wystrzela puchem. Poranne słońce przeprawia się ponad błękitnymi szczytami, Św…

Utkane w bladości Ciszy włókna zasłaniają oczy budzą zapach i świt naczęcia widzę twardość zaszłości płonie błysk słabiej ale czujniej w inności

W ciągu pierwszych trzydziestu lat mojego życia Przemierzyłem setki i tysiące kilometrów. Wędrowałem wzdłuż rzek, przez gęstą zieloną trawę, Wkraczałem do miast, gdzie gotował się czerwony kurz. Zażywałem środki odurzające, le…

Źródlana woda w zielonym potoku jest przejrzysta, Księżycowe światło zalewa „Zimną Górę” bielą. Cicha iluminacja — duch rozświetla się sam od środka Kontempluję pustkę: ten świat przekracza ciszę.

Żyję na „Zimnej Górze” Od trzydziestu długich lat. Wczoraj wzywałem przyjaciół i rodzinę: Ponad połowa z nich odeszła już tam, gdzie trwa wieczna wiosna. Powoli pochłaniany, tak jak świeca skracana przez ogień; Nieustannie pł…

Droga prowadząca na „Zimną Górę” jest wyboista i mroczna, Ostre, poszarpane bruki — oblodzony brzeg strumienia. Wokół nieustannie zawodzące i ćwierkające ptaki, Posępny i sam — lecz nie samotny — pieszy. Wiatr uderza po twarzy…

Cienie opływają błękit proszą o śmierć inną spokojną w śnie bez bólu Nie zaznasz cudowności obłoków Nie popłyniesz w bezprzestrzeń ukrytą Sięgaj !!

Są cienie gór mijające w nicości Jest sen i jaskinia płynąca czernią blada nicość

sen otwiera uroki zawiewa bezdźwięk kochasz utratę i boisz odejścia nie idziesz zatem w krzyki i przejścia miłości strzygi... okalają