Światłość ma gaśnie W ponurych Mrokach egzystencji Pójdę na Szory i oczyszczę swą duszę Z żalu , radości , tęsknoty ... Z wszystkiego ... bo muszę

Pozwól być , oddychać i kochać Nieskalanie , tak jak chcesz Choć nie zmrużę oka w nocy z niepewności o nasz byt Poczekam aż wreszcie zaśniesz I rozpocznę snuć mit Że się uda , tak na prawdę Jak wtedy gdy obiecałeś czek…

Opowiem Ci bajkę o pewnej zabawce Przykutej do ziemi przez upadłe marzenia Opowiem Ci pewną historię, która się powtarza Której bieg się nie zmienia ... Na krze pewnego dnia przypłynęła Zgubiona rusałka z dzikiego boru…

Przyjacielu mój drogi Przyjacielu mały Co w swej głupocie jest niedościgniony Składam ci dziś u stup świat cały Abyś się poczuł choć raz doceniony Choć dziwna jest nasza symbioza życia Co na słodyczy byt swój opiera…

Stoisz sam na korytarzu Nie widząc bólu śmiejesz się Nie spróbujesz już Tiburonu Cudownie dobranego na nieme " przepraszam" Ani palącego napoju życia Indian I nigdy .... nie będziesz smakować tak jak zawsze Nie spojrzy…

A gdy pod drzewem tym jednym przystanie Zmęczony pielgrzym w codziennej udręce I patrząc do góry w koronę drzewa Spokojnie uniesie swe obie ręce I mu pomacha siedząca zjawa Co od stuleci mantrę swą śpiewa Ż…

Utknęłam tu , w tej beznadziei Gdzie słońce nie świeci i wiatr nie wieje Utknęłam pośrodku bezludnej kniei Skąd wszystko ucieka i nic się nie dzieje Na kiju wiadomość pod nos podetknięta Z marnymi słowami " dobrze będz…

Skąpany w nieszczęściu Na skraju przypadku ... przysiadł Przysiągł mi ... w bogactwie i niedostatku

Stań i rozłóż swe skrzydła Bij się w pierś ile sił Stój prosto nie patrz w dół !!! Nie pozwól by ktoś cię bił ! Graj według zasad i sam je ustalaj Nie ugnij się pod cudzym ciosem Żyj jak chcesz co dnia Bądź kowalem sw…

Spadasz choć droga prosta Spadasz choć wyciągają do ciebie ręce Mówisz , że jesteś sam Sam jeden jedyny w twej życia udręce Szaleńca miano chcesz przybrać W postać z Pachnidła zmienić A ja usiądę na drzewie i śpiewać d…

Chciałabym złapać szczęście za dłoń Chciałabym pognać w przestrzeń o świcie Zamieniać marzenia na cele ot tak I ujrzeć Twe oczy skąpane w błękicie

Posadzili ją na dwóch krańcach tego świata Chodziła od krzesła do krzesła co dnia Aż pewnego poranka musiała zdecydować Czy gdzieś zostaje czy radzi sobie sama Posadzili ją na dwóch krańcach świata tego I nic nie mówil…