w białe policzki perłami pędzla przywiedzionego blaskiem żywych barw zstępuje przez mgłę powiek skłoniony spontanicznie w palecie goryczy dźwignięty wzrok ----------------------- trzepocząc…
← Józef Tomoń
Utwory
Czuć się zbyt pewnie w swojej egzystencji orant waloru w brzmieniu obecności staje się prochem wartości przeżytej w raku którego nie sposób zatrzymać =====================
Życie to szczęście na liściach chmielu świetlnych przypływów w tęczy kokonu z dala od rzeki szeroko sennej rozpadłych wyżyn nizin i gromów gdzie można upleść miłosny pierścień i dźwięk rzeźbiący wschodni firma…
W BLASKU TAK ŻYWYM GDY PO BURZY KIEDY W ŚWIATŁOŚCI STYGNĄ ZMYSŁY DUSZA W BURSZTYNACH CIEKŁEJ RÓŻY UPAJA BIELĄ SWE PRAGNIENIE OBŁOKI MIĘKKIE JAK PASTELE W ŚWIETLE SPOKOJU I ISTOCIE CZYSTE BŁĘKITY ANIOŁ ŚCIELE TĘCZA…
======================= Czas zbyt natarczywie tka swą impulsywność - - - - - - - - - - - - -- - - zabieganym po i biegnącym w szczęściu ==================…
Najczęściej człowiekowi do pełni szczęścia brakuje jedynie Uwolnienia siebie od codzienności na zapas. ====================
W świecie teatralnie dystyngowanym poprzez zmienność wywołanych barw postrzegane są nadzwyczaj farbujące zapachy ról od złowionych skrzętnie falujące nurty i dryfujące w cudzych umysłach pod rzekami…
w blednących odcieniach na więdnącej blaszce potrącany chłodem ściszany w oddechu spływa w mgle bezwolnej w łupinę dębową samotny liść dębu z korony zwichrzonej w wstrząsającym drżeniu przed bliskością ziemi ukradkie…
Już nic nie wiadomo w przesmyku miedzy ciszą a powietrzem gdzie wir światła wcina się w trzewia mroku i też nie wiadomo co tak świeci nad horyzontem przedmiotów kłębiących we fragmentach wyobraźni w dalekim odl…
przepastne głębiny wyświechtanej metafory obiecują ze z czasem powrócą w poszukiwaniu ścieżek do pomieszczeń z paragrafami marmurowych epitafium darujących garstkę minut by zatopić się w gąszczu gdzie sięga…
zatrzymuje się nad nad rwącym strumieniem gdzie woda niesie zimowe treści weń światło nie pada na zasłonie nocy nakarmiane rosą uśpione w plenerze
=============== łatwiej w radości się starzeć niż w smutku zachować młodość =====================
Zwierciadło moje tajemnych zwierzeń włóczysz przez fale nagością spojrzeń i kto wyśledzi pieszczot upojeń w lustrze omdlenia Twego wezbrania.....
Na wąskich ścieżkach życia Przez mgłę droga wiedzie wciąż do celu niemą ścieżką wyboi =gościńcem…
Wylewność ludzkiej życzliwości niczym najsmaczniejsze wino Moc jakości wzrasta - z poziomem ilości klarownego nadużycia ==============
Dobrze tkwić w blasku dnia i również pięknie jest nocą , gdy słońce zachodzi się w cień ,a w zmierzch wschodzi ciepły brzask zorzą.................. ==================
Śnią się Takie miejsca Przesiąknięte Sercem żeby zdefiniować skryte blaski pragnień i pośrodku nocy zbliżyć lata świetlne żeby móc = bez reszty Dzień rozbudzić w sobie... ==========================
nie tracąc nadziei ponad wyraz oczu źródłem w sercu na kształt ducha = z lustrem myśli w czułych pieśniach westchnień - na łonie miłości wspólnych poszukiwań najszczęśliwszych ścieżek.
rozbudzone okna w szybach lśniące oczy wśród widm furanowych rozsuwane rosy w brzasku dnia pod niebem błękity świergocą świt się rozprzestrzenił umknąwszy przed nocą głośny szelest roślin w świeżości płomieni la…
"Szczęście" Co to jest szczęście Myślę powoli Czy to jest płatek śniegu Czy to liść topoli ? Zabłyśnie weń nagle Po czym szybko gaśnie Wypływa z nad morza rozwijając żagle. Wpada jak błyskawica Uderza znienacka…