Nic tak piękne co raz dotyka nas I tylko to pamiętne czemu dusza w głębi wzdycha O zmroku tęsknoty i poranku zapatrzenia Tylko raz serce szalonym zdradza się wstydem I nie szuka poklasku lecz z pokorą się wiąże Nie powra…

Tylko dla Was płyną łzy Wstaje co dzień słońce mej duszy Wspomnienia pięknem kołyszą mój sen Najdrożsi memu sercu dzięki Wam Życia doświadczam upadam i podnoszę się W jakże trudnej drodze... Zawsze wracam myślami w daw…

Zachodzi jaskrawy blask słonecznych promieni Spływa wedle myśli mej tak czystej jak krople strumyku Nieopodal zaciera się widok zielonych borów Roznosi się melodia coraz wyraźniejszy śpiew Barwnych ptaków... Z gałęzi wil…

Miałem sen jednak nie całkiem nim był Cienie z nieba zagrzmiały zepsuciem Nastała ciemność z wysokich gór dręczonych Przez silny wiatr Doliny obumierające ze strachu przed obcym żywiołem Ujrzałem plugawe występy tej ziem…

Wiem, ze istniejesz na pewno Znam Twoje imię I wiem, ze jesteś ze mną Jedną rozmową sprawiłaś, Że znowu się uśmiechnąłem Tyle pięknych słów powiedziałaś Z Tobą tak dobrze się czułem Nie możesz być zwykła dziewczyna…

Księżycowy blask upada na kołyszące się z lekka fale Delikatny powiew tajemniczości orzeżwa me senne powieki Siedząc tu zapomniałem o moim świecie a wraz ze mną poezja tego życia Wyciszenie duszy mej zapach powietrza cienie…

Cierniowe pochoże męczeński krzyk głuchy… Wrzyna się w pobladłe usta i skrzepłe twarze… Ostudza zmyślone liry nad obrzękiem rytmu nocy… Kostuchy rzadkie dłoń zwiastunu pieśń bezpowrotna… Tęży strzas…

Człowiek jak płomyk co wygasa o świcie Zapomniany przez własne sumienie Otarłszy się o łzy szczęścia i gorzki smutek Błędnie wierzy ufa światu dookoła ciemnoty Złych aktorów tych ludzi niepojętych w moich oczach I stojąc…

Rządzeni nie spokojem tych przesiąkniętych lękiem Przemocą pokoleniom... Oddajemy pokłony najgorszym Którzy siłą wymuszonej woli tłumu Pogrywają o naszym życiu i wydają sądy nieczyste Przewrócił się w oczach waszych nieg…

Wstaje dzień świąteczny razem z tymi jakże wierzącymi... W modlitwie trwać zawierzyć prośby klęczeć w pokucie Zasłuchać się w wiarę Czynić krzyża znaki daremnie... Nie przemawiają już te wykładne monogramy Powtarzająca s…

Wszystko sprawą jest nieważką i przymrużeniem Zmęczonych oczu o późnej nocy rozdartej jak my... Poniosłe chwile zadziwiają Wyśmiane fałsze zbłądzonych postaci Niewiedza ich jak nagłe światło w ciemności... Do świata co w…

Patrzysz ten zmienia świat z lekkim słowem Przewraca twe życie... Ty złością odpowiesz i srogim słowem Popatrz kto wszystko buduje niczym zamki z piasku Donośne i nieważkie sprawy... Już dawno świat ten w chaosie utonął…