Jestem jedynie okruchem
w wielkim lustrze świata
połączonym tylko
licznymi pęknięciami
jakby wielką neuronową siecią
niczym więcej
Jego odłamki
pojedyncze witraże
wielobarwne
rozproszone po kontynentach
każdy ma swoje…
Dnia... Nie pamiętam, którego
zaginęła poezja.
Już nie widzę jej w księgarniach, ani na ulicy.
Widziano ją ostatnio w sukni,
uszytej ze skrawków nieba.
Miała smutne szare oczy...
Właśnie, oczy:
Dla niektórych były szczęś…
