Jestem jedynie okruchem w wielkim lustrze świata połączonym tylko licznymi pęknięciami jakby wielką neuronową siecią niczym więcej Jego odłamki pojedyncze witraże wielobarwne rozproszone po kontynentach każdy ma swoje…

Dnia... Nie pamiętam, którego zaginęła poezja. Już nie widzę jej w księgarniach, ani na ulicy. Widziano ją ostatnio w sukni, uszytej ze skrawków nieba. Miała smutne szare oczy... Właśnie, oczy: Dla niektórych były szczęś…