Zraniłeś świętość w nas – zaszumiał smutnie las. W powieki padłej chwili, gdzie wcześniej nam umilił, spowiły gęste mgły, ni ptak już nie zakwili. Zastygł w konarach drzew odarty z nieba czas. Klęknąłem na łączeniu pożółkłej…

Przybądź Pani nadziei, stocz tę nierówną walkę. Przerwij zaporę cieni, doprowadź snów wybrankę. Latarni snopu wyglądam, strudzony mgieł gęstych losem, co to oblepia cierpieniem, obdarza zewsząd chaosem … trwogi Potrzebna je…

Bracia moi, o wielcy! – wybaczcie niewiernemu. Choćbyście kroili żywo, stąpali po mnie końmi, palili ogniem piekielnym czy rozciągali słońmi - nie ruszę z wami w świat, sercu zaufam własnemu. Baltazarze odważny – krajów niez…

Każda z twoich blizn jest jak snu przygoda. Zasypiałaś zbyt często, by odszukać Boga. Z Kropelkami krwi spłynął, nie pokrzepi więcej. Żądze stali rozcięły splecione z nim ręce. Posmutniały zakleił nieswoimi szwami serca rany,…

Lubię podglądać, bardziej niż się starać. Dziś cisza powietrze uwiodła. Bawili się spoceni kochankowie. Nie można ich usłyszeć, ale poczuć – owszem! Szkoda, że tak szybko zmęczeni. Ja też – rozpinam koszulę. Opada ze mnie na…

Jeszczem za wczoraj dnia zapadaniem, nosił po głowie pisklę skrzeczące Co to za matki siwej oddaniem, rzuca wezbrania szlochań pragnące Zdał mi się wieczór wonią upstrzony, jak żyw ocean żądzy głęboki Co to prześwita pr…

Skóra twa jaśni bryzą księżyca, malują się czarne oczy Zda się iż duch co serce zbliżał, chce teraz ciało zbroczyć Wyczytać mogę pulsy ci skroni, lecz zanim cokolwiek zdołasz Weź mnie ostatni raz unieś święcie, niech malin chru…

Lipo przydrożna, kwieciście droga koisz oparem ciało me kiedy dreszcz je przepełnia i woła Boga pragnąc do niebios uciec podniety. Sosno wątława, lepko wabiąca piszesz igłami po piasku o tym jak me cierpienie zdrapać…

Pożółkły jako trawy pozostawione sobie uczucia o tej kiedyś jedynej białogłowie. Czy warto w porach tychże zieleni żądać od postrzelonego ptaka co gasi wzniosły lot? Opadły niczym liście podmuchem czasu zdarte uniesień mych…

Uda rozchylił wapień szarawy Wypłodził szelest cudu natury Podobny nieco do tej wichury Co z dala wzmaga ludzkie obawy Figle roztacza nitką błękitu Kamienne głazy biją pokłony Ugłaszcze na nich twarde balkony Dotrze do pi…

Prawości farb czarem malujesz obrazy Wielkości motywu nie znam tej bez skazy Wyłania się z płótna cień światła białego Zalepia je postać pląsając dla złego Nakładasz deszcz zmysłów, gestom dajesz tony Włosów falujące układa…

Sroży się w bezdroża chustek złotych pól braterskim uściskiem ze słońcem niesiony bezruchy Pafnucy co przeklina wrony - półdnia myśliciel. W suchej ziół koronie, uplecionej trawy myszkuje swobodnie ziarnem prowadzona kulec…