Wchodzę do parku bez parasola, choć niebo od rana pachnie deszczem. Chcę poczuć chłód na twarzy, jak dowód, że jeszcze potrafię czuć. Alejka tonie w miedzianych liściach, a moje kroki budzą ich szept. Każdy opowiada inną h…

Życie budzi się każdego ranka, nie wiedząc, że śmierć oddycha tuż za jego plecami. Idą razem przez świat, jak światło i cień przywiązane do jednej godziny. Bez śmierci kwiat nie wiedziałby, że kwitnie. Bez końca chwila nie…

Nie odkładaj życia na lepszą pogodę, bo czas nie sprawdza prognozy przed odejściem. Poranek daje ci garść światła, lecz nie obiecuje, że zachowa je do jutra. Dzisiaj jest jedynym otwartym oknem. Wyjdź więc naprzeciw własn…

Poranek kładzie ci dzień na dłoni, kruchy jak skrzydło znalezione na parapecie. Nie pytaj, ile światła w nim zostało, tylko otwórz okno i pozwól mu wejść aż do serca. Czas jest złodziejem w miękkich butach, nie usłyszysz,…

Jesień odnalazła drogę do mojego okna, przyniosła deszcz w kieszeniach i chłód pachnący mokrymi liśćmi. Miasto powoli przebiera się w złoto, jakby lato było suknią, którą trzeba zdjąć. Drzewa rozwiązują zielone warkocze, w…

Od zawsze stoję pół kroku obok, jak przecinek zgubiony w cudzym zdaniu. Ludzie budują między sobą mosty, a ja uczę się pływać pod nimi. Ich śmiech ma klucze do wspólnych drzwi, moje kieszenie pełne są samotnych ulic. Nie u…

Drzwi wiedzą, że nie mam klucza, więc milczą przede mną jak usta, które nauczyły się tajemnicy. Codziennie budzę się w tym samym prostokącie światła, jak list niewysłany do świata. Ściany przysuwają się nocą, kradnąc po ce…