farby nocy wylały nad ranem jak Afrodyta z morskiej piany weszłaś mi do serca bez pukania ulepiona ze snu rozlana po umyśle potop zesłany za grzechy by ograbić w okamgnieniu z resztek tchu zabrałaś marzenia w swą dziu…

jeśli odchodzisz po raz ostatni proszę zatrzaśnij za sobą drzwi bo nie spodziewam się już nikogo sam tu zostanę i moje sny i nawet marzeń nie ma dziś ze mną nikt nie zapuka nawet cichutko trzeba usunąć się w zimną ciemność…

wciąż jestem twardym płatkiem śniegu kryształkiem lodu na twej skórze tak łatwo spada w zimną otchłań to co zrodziło się na górze próbujesz skroplić w swoich dłoniach otulasz ciepłem w środku zimy a to co było dawno znikło…

Panie nie zsyłaj mi anioła wstrzyma znowu serce w delikatnej dłoni oczy skropi bielą zdławi swoim blaskiem aby całkowicie trzeźwy wzrok zasłonić choćby nie miał skrzydeł cały był kaleki zabierz jasność źrenic które patrzą w…

odpędzam ciszę odganiam pustkę niczym szaman choć taniec bez magicznych bębnów dziś nie posiada swoich właściwości nad ranem ogarnia mnie trwoga zaciska zimne dłonie na gardle słońce przestało mrugać zza zasłony puka wiat…

jak niegdyś tytan skradłem ogień z niebios aby nam płonął i rozjaśniał ciemność lecz nawet z nieba płomień zgasł tak nagle a przecież byłaś wtedy tutaj ze mną za swoją kradzież wiszę na Kaukazie lecz ani sępa ani żywej dusz…

ust już nie zmienię tak jak smaku wciąż czuję słodycz pocałunków to tak jak wypić jedną lampkę i uzależnić się od trunku nie zmienię serca jego bicia wciąż nasłuchuję twoich kroków to tak jak poznać jasność świata i potem…

jest jeszcze róża motyl w trawie prawie tak samo jak na wiosnę miałem nadzieję będąc dzieckiem lecz ją straciłem gdy dorosłem to nie ta róża z lat minionych motyl odleciał razem z kwieciem a ja zostałem jak w dzieciństwie…

kochać tylko pustkę i nic nadal wiem jak to jest gdzie nic nie znaczy żadne słowo nie ma znaczenia żaden gest i obejmować zimną nicość całować w usta chłód od świata znam aż za dobrze smak poranków wszak wciąż smakuję je…

szukam wiatru sprzed lat pisarza łzawych pamiętników tej zardzewiałej strzały która niegdyś przebiła moje serce dziś nie ma nic tylko jutro czai się za rogiem tam gdzie słońce nie dociera pod dachem zimowej jabłoni w t…

wyszedłem z cudzego życia bez pamięci o drodze powrotnej by przywdziać skorupę na plaży i rodzić szum morza echo oceanu wyrzuciłem swoje serce by już cię nie budziło w nocy pamiętam jak wstałaś zlana potem widziałem mokre…

kolejna jesień pod twoim oknem wiatr goni liście gdzieś na chodnikach odkąd minęła letnia utopia ciągle przede mną okno zamykasz kropla za kroplą spływa po szybie płaczą anioły nad naszym losem nie wiem czy barki będą tak…