I Zawył róg, ruszyło wojsko Przeliczane na tysiące Świat zatoczył koło błędu Poderwany koń do pędu Pocwałował po horyzont Za nim stępa równo tysiąc Zbrojnych, z mieczem w dłoni Dobry król na przedzie gonił W r…
← Wolf
Utwory
siedziałem nieraz klecąc zdania ręką nawykłą do pisania z tych większość (poety godzien posag) wciąż nadawała się do kosza więc te o rzeczach wielce pięknych jak Bóg, na ludzki rozum wzięty i prosto pięknych (wielki zn…
cokolwiek było między nami, skończone jak w filmie, siedzę przed lustrem z kieliszkiem wypełnionym wódką, którą drżące dłonie tak ubóstwiają, przed twarzą mam lustro żebym miał na co plunąć, żebym pozostawił niewinne meb…
Moje spojrzenie na dzisiejszych mistrzów? Boże uchowaj, wtórność, grzech i sprzeciw Nie można czegoś stworzyć, niczego nie niszcząc Tak, można próbować… cóż… próbują dzieci Ja… nie, w żadnym wypadku, t…
w nocy... ...rozkosz zakończona pocałunkiem tak delikatnym, że trudno nie uznać go za sen, kreślone dłonią znamię przecina z lekka, niewyraźnie ust tchnienie, tuż pod linią powiek ponownie, nic nie określone słów…
ja jestem ten, który zdradził własnego mistrza ja jestem ten niegodny, za życia przeklęty ja jestem ten, który palcami odliczał monety z czystego srebra, a było ich trzydzieści ja jestem winien, i nie będę zaprzeczał…
Wyobraź sobie mnie na scenie Masz meta-teatr jak się patrzy Bo widzisz… chyba już nie zmienię Nie zrobię z siebie dobrej partii I… nie przez życie, tylko, tak jakoś Wyszło opatrznie, mimo chęci Cóż……
co było zapisane, musi się wypełnić żeby najmniejszy z ludzi mógł iść własną drogą szukając fragmentów nieba na upadłej ziemi będąc nie tyle z wszystkimi, co ze samym sobą tak zatem, odejdzie syn z domu zostawiając mat…
sędzia opłukał ręce, przez chrzest oczyszczony mistrz prosił w cichości serca żeby wybaczono ludzie dążyli do grzechu, jak było pisane szatan bluźnił złowieszczo na przeklęte amen pamiętał, że w ogrodzie związano mu…
zadrżało serce, upadł na kolana twarz umęczoną ukrył między dłonie razem z cierpieniem nie do opisania płakał jak człowiek; cicho i pokornie w ogrodzie ciszy nikt się nie odezwał mistrz opuszczony trwał; pustynia wia…