zaczęło się od śmiechu przez kilka wydechów byli – później reszta tak samo bez powodu i tak samo śmieszna wydawało się, że będzie jak zawsze głupio coś pomyśleć, albo patrzeć na siebie, wokół, wcale zakładając że dzieje s…
Wolf
CzarnkówW serwisie od 2007
miało się ku końcowi, głos przejęła grdyka przez co autor, chcą nie chcą, musiał przestać czytać nie żeby się unosił, czy scenicznie przeklął ot, czasem z cicha chrząknął, czasem sobie ziewnął to podrapał się w brodę, to…
w mieście nawet bez cienia nazwy i historii szukałem samego siebie, na początku wojny znów idę i widzę ulicę, po obu jej stronach ciągnie się chodnik, szeroki na moje ramiona w oddali drga, wiem już, marmur, miejsce wi…
chciałem wierzyć, kiedy po raz któryś z kolei usłyszałem wszystko będzie dobrze, co złe już minęło i nie wróci nigdy, chyba że zapragniesz pomimo wiatru, który wciąż szalał za oknem pomimo kartek, wyrywanych pieczołowic…
jest tak, że te czasy mijają bezpowrotnie wystarczy chwila powiedzmy, że wychodzisz na balkon patrzysz przed siebie i nie widzisz niczego poza obrazami do których tęsknisz, a których już nie ma panteon marmurowej…
Proszę, obejmij mnie, dotykaj Opuszkiem palca, końcem języka Chcę poczuć zimno, chłód na szyi I twoje dłonie, między moimi Krzywdź mnie, pokazuj coraz więcej Niech dotknę sedna wszystkich cierpień I drżyj z rozkoszy…
Wchodzę. Od progu wdycham dwadzieścia lat trwania przechodzę przez korytarz na wytartych piętach już dawno zdarłem palce, rękoma odganiam biało czarny ogon, w brudno-szary sześcian zanurzam się czym prędzej, za szklanymi d…
Nie widziałem kolorów od kilku miesięcy Pamiętam, że było ciasno i duszno, koło mnie Robiło się powoli coraz więcej miejsca Wciąż bałem się zapomnienia, musiałem zapomnieć Dłonie nie chciały dotyku, czas nie leczył rany…
U podnóża góry nazwanej od śmierci Stał on, w płomieniach słońca, przyciskał do piersi Kawałek siebie, który miał dotykać Piasku na fałdach pustyni i smutku niebycia Potem zszedł, w dół, z pagórka, roztrącając ziemię…
zbyt wiele we mnie sprzeczności zbyt wiele dostrzegam i za mało czuję mój głos nie zdradza napięcia drżą kąciki ust i żyłki na skroniach rozpoznaję, odczuwam, nieodmiennie powraca ja i inni ludzie obłuda i fałsz kied…
Zamknij oczy i nie pamiętaj że ktoś taki jak ja istniał Nie otwieraj ich nawet na chwilę Nie otwieraj Choćbym był na wyciągnięcie ręki Nie czekaj na znak Nie będzie drżenia głosu, zapewnień I lepszego jutra…
Najpierw oczy, w półcieniu śmiech i wyuzdanie Nieczuły grymas twarzy, przed ostatnim zdaniem Wypowiedzianym na głos, szmer, na plecach iskra Aż po końce palców, pośród póz, uwikłań Przemieszczenie od środka do środka, poli…
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.