Nie uwikłasz mnie miły przepastnie w coś co boli i nocą nie zaśnie nie uwikłasz mnie miły to pewne w ciało drżące oddechu niepewne nie uwikłasz też miły i w słowa co już kiedyś rozpierzchły po polach...

Ruda brzoza rudy las rudy buk bo taki czas wiatrem pada deszczyk z liści w słońcu rudą ścieżką błyszczy.

Z każdym dniem będzie gorzej i gorzej deszcze słota a może i mrozy w tę pogodę my jakby mniej młodzi a nie o to jesienią wszak chodzi chodzi o to by w zmyślnym zydelku ogrzać ciało i duszę w ciepełku z grzanym winem i niem…

Filiżanka uśmiecha na swą kawę już czeka aby z Tobą znów wypić móc ją na stoliku tęsknota niecierpliwie się miota i na kawę gdzieś woda już wrze a za chwilę imbryczek świstem zwabi muzyczek aromatem małej czarnej mgły…

Przed Jesienią piękną młodzieniec klęknął w liściach jak złocień z bursztynem w złocie. Mężem ja Twoim Ty Żoną moją proszę o rękę skończmy udrękę. Jesień myślała...zastanawiała... Młodzieńcze miły Tyś jest zawiły…

Proszę Pana Ogrodnika Pan namieszał w mym ogrodzie Pan mi zioła poprzesadzał że ziół znaleźć się nie może Pan poziomki dał pod płotem za to piołun rośnie w rzędzie cud rumianek z szałwią kroczy mniszek się panoszy wszędz…

Opowiadam sobotę w sobotę jak do lasu szłam na piechotę po jesienne darów bandaże co opatrzą me rany blamażem idę sobie i kopię kasztany słucham ciszy szelestu co grany w liściach brzozy wiaterkiem od rana chcącym nagą ją…

W duszy coś stało i nie odstanie a serce ciężkie jest niczym kamień po coś łzą gorzką odpłynął z myśli że nie chcą wracać lekkie ...i czyste jak chmury białe żagle na wietrze jak płatki śniegu nie wiem co jeszcze…

Ciastko spadło kruche na podłogę twardą potłukło doszczętnie w pył drobny rozpadło teraz są wspomnienia po ciastku kruchutkim do kawy nie schrupiesz bo było za rzutkie.

Puchate lekuchne z piankowym nadzieniem przyprószone cukrem jak bielutkim śniegiem chrupiące cieliste ciastko doskonałe samą nazwą PTYŚ w myślach czyni zamęt smak rozkoszny wielce podniebienie łechce kiedy raz skoszt…

Słowa Miłości Jego do Niej słowa z Norwida pożyczone w białej kopercie z Jego sercem do dłoni włożył Jej...w rozterce przez długie lata je czytała ich tajemnica w duszy grała i ciągle trafia do tej kartki pi…

W monotonii trawnika wysepka słoneczników pną się do nieba szorstko łodyżki z sercem na liściu obracają swe główki słoneczne w stronę Słońca i pochylają z wiatrem lecz nie gną aż do końca falując kuszą pszczoły żółty…