istny dezyderat! czy się z nim zgadzam: niekoniecznie, tzn.. nie z każdym jego punktem. coś w tym tekście niewątpliwie jest.. jest inny, ot, rewolucyjny.. taki powiew wiosny z przed stu wiosen :)

niestety, drogi jesteś w innym wymiarze jako żem madonna z krwi i kości na dodatek ulegająca urokom jedynnie innych "madonn" ;) bądź co bądź zatem coś wspólnego ze sobą mamy, choć dla mnie osobiście mój homoseksualizm jest cechą taką samą jak kolor oczu, nie determinuje bynajmniej niczego w moim życiu poza wyborem drugiej połówki i obrazi mnie każdy, kto ośmieli się insynuować, że miłość moja była jedynie eksperymentem. Ja bym dla niej, dla jej dobra rękę sobie odgryzła, ja się naginałam, jak tytan żeby mimo ludzkich, absolutnych sądów, agresji, braku akceptacji utrzymać nasz związek, zadbać o uczucie, ochronić to, co wartościowe i uczynić ją szczęśliwą. Jak śmie ktokolwiek nie mając o tym POJĘCIA nazywać to eksperymentem?!!?!?! a mimo młodego wieku 18 i 19 lat w ciągu dwóch lat stworzyłyśmy coś dużo bardziej wartościowego niż niejedno współczesne małżeństwo. Dlaczego się skończyło? Bo dziewczyna nie wytrzymała psychicznie, doszło nawet do próby gwałtu. Ludzie, ogarnijcie się! Nienawiść zaczyna się od mówienia "obrzydliwe", bez zastanowienia nawet że bawimy się w sędziego, wydajemy absolutne sądy na temat ŻYCIA DRUGIEGO CZŁOWIEKA!! Kto daje nam prawo myśleć, czy usprawiedliwiać się podejrzeniem, że może być gorszy?!

grażyno, kim jesteś żeby oceniać co jest miłością albo nie? czy Twoje małżeństwo też jest eksperymentem? "wszyscy wszystkich chcą objąć oczami, narodzonych, skazanych" Drogi (jeśli mogę tak?) Adamie, wiesz jaki mam stosunek do turpizmu, więc na temat wiersza stricte się nie wypowiem, choć pointę łapię i.. chyba inaczej o tym pisać się nie dało. P.S i proszę, nie mów o nas "pedały", bo jeszcze skłonni postronni uwierzyć w nasze "eksperymenty" :) pozdrawiam

i błagam dotrzymaj słowa! wiersz na prawdę mi się podoba :P to tylko potwierdza moje uczulenie na turpizm :) pozdrawiam

dobre

tak młoda dusza i już zdradzona? Niedobrze się dzieje na tym świecie, oj niedobrze... Poza tym, o wierszu technicznie: unikaj inwersji i... jakoś pointy tu zabrakło.

Nie mam pojęcia czemu dwa razy, ale chętnie "poczytam Cię więcej" i przepraszam, że tak brutalnie zjechałam zaraz na początku, raczej staram się wszystkim tutaj udzielać jak najbardziej obiektywnych, zazwyczaj czysto technicznych wskazówek, no nic, pardon!

nie mniej jednak dobra poezja broni się sama. Ja tu nie widzę Ajschylosa tragarza, ani Sofoklesa drwala... ALE może jestem niedzisiejsza, bo na myśl o dzisiejszych trendach zazwyczaj chowam ręce do kieszeni. Śmiem nawet nie zgadzać się z panem Przybyszewskim co do tezy, głoszącej iż dobro, piękno, sacrum są tylko jedną stroną punktu, wokół którego kręci się poezja. Może to ograniczone z mojej strony, nie mniej jednak cieszy mnie własna ograniczoność, dzięki której mogę chwalić poezję, która wznosi czytelnika ku górze, olśniewa go, by cisnąć nim o ziemię sprawiając, że serce na chwilę się zatrzyma a człowiek jako istota, będzie piął się KU GÓRZE w drabinie bytów nie zaś pełzł ku dołowi. (gdybym chciała się upodlić nie potrzebuję do tego poezji, wystarczy wybrać się pod pierwszy lepszy sklep nocny i zapoznać się np. z tamtejszą "gwarą") Tak więc ja zostaję przy pięknie, pasji i sacrum co oszczędzi mi karkówki, parówki i prosektorium.

niestety. zapisanie TEKSTU w WERSY nie czyni poezji

no nic, zaryzykuję stwierdzenie że być może dodałaś to na poważnie i żebyś do reszty nie zraziła się do poezji powiem Ci tylko, że jeśli chcesz wyrażać słowem swój ból, cierpienie, samotność pisanie jest najlepszą formą. poezja! ale trzeba najpierw wiedzieć co i jak pisać. to powyższe poezją niestety nie jest

widać u Ciebie ogromny potencjał, postaraj się tylko unikać banalnych sformułowań (pierwszy wers jest zniechęcający, ale za to dalej czeka czytelnika miłe zaskoczenie :) ) "wiatr napędza chmury delikatnym tchem" po prostu tego typu wersów w poezji jest 984294823890 i niestety nużą czytelnika. Zapewne odczuwasz w tym momencie wewnętrzny sprzeciw i myślisz "przecież to jest piękne!" owszem jest, ale w literaturze jest jeszcze wiele, wiele nowych, równie pięknych (i przede wszystkim wciąż nieznanych) miejsc do odkrycia. Odkrywaj! W niektórych miejscach jest odrobinkę przegadane, łatwo można skrócić unikając np. niekorzystnych wyrażeń przyimkowych. Aha, i jeszcze ten budzik, jakoś zbyt prozaiczny przy tym sacrum, do którego niewątpliwie nas zaprowadziłeś :) Bardzo podobają mi się świadkowie zaślubin i zegar przeskakujący na kolejną minutę, w tych momentach, przynajmniej ja, wyczuwam poezję. Właśnie chyba dlatego, po tak mocnym wersie jak ww pointa wydaje mi się delikatnie spłaszczona, no ale może się już czepiam. Proszę Cię tylko nie obrośnij w piórka od tych wszystkich pochwał, bo szkoda byłoby takiego podmiotu lirycznego ;)

Piszesz o rzeczach poważnych, a sama ujmujesz powagi utworu. W skrócie: unikaj rymów dokładnych, szczególnie w zestawieniu aabb, bo taki zapis stosujemy jeśli chcemy wprowadzić nastrój żartobliwy, albo groteskowy! Poza tym pointa nie powala, nie jest żadnym odkryciem, nie porusza - a chyba Twoim zamiarem było poruszyć ludzkie serca, czyż nie?