masztem na pąsowym niebie oparciem przed podmuchami rześkiego wiatru na rufie on targający jej uczuciami dokoła lustrzany bezkres lodowatego oceanu a ona jakoby frunie cudowne chwile zapomnienia zaprowadzą ich donikąd…

pragnienia nie przestają grać wciąż szumi melodia w uszach nie przestają trwać emocje których nie zagłuszy żaden hałas żadna cisza nic nie ukryje cierpienia życia które beznamiętnie chce trwać czas zmienia tylko liczby ws…

oddziela nas wiele dni nienaruszonych jakąkolwiek rozmową czy monologiem i zwiększa się między nami odległość chociaż ja tkwię w miejscu strapiona oddalam się więc tylko pozornie patrząc jak pamięć wymazujesz lekko uciekas…

pozwalam sobie myśleć wciąż to samo mimo że czas już wytarł łzy chociaż nie czekam na dzwonek do drzwi zostawiam je otwarte jestem dostatecznie przyzwyczajona do udawania że tak jest lepiej zakochana we wspomnieniach anul…

w pozornie dobry dzień nic się nie stało i nie stanie odechciewa się marzyć sny nie materializują się niezgodnie z prawdopodobieństwem sekundy przeciągają się świadomość jednokierunkowości czasu zatruwa ostatnią nadziej…

zanim pocieszę matkę zmartwioną muszę patrzeć na stół obojętnie na którym leży bezosobowo kiedyś ktoś dziś przywieziony biernie jakie było twe ostatnie zdanie czy przypuszczałeś że z twego ciała na buty młodych nieobeznany…

wyciągam kolejnego żeby przypomnieć sobie skurwiony wyraz twarzy gdy tak nienawidziłeś a potrzebowałeś jak powietrza pierwszym się nie zaciąga z początku i ciebie nie wzięłam każdy wdech mocniej wiązał tego ognia nie g…

obserwują mnie od narodzin prowadzą wyznaczonym torem niecierpliwie drżą autocząstki zaniepokojone letargiem wewnętrznym chociaż szaleją dokoła żywioły a wiatr wprawia w obrót koło fortuny sterują mną mają mapę losu uchy…

wilgoć skręca kosmyki włosów na ramionach związane nie przeszkadzają skupić potarganych myśli szum lejącej się wody jest integralną częścią ciszy podczas patrzenia sobie w oczy czy to moja twarz jasne oczy niepewne p…

po wielu zderzeniach oskarżeń z centrum emocji osiągnęłam równowagową pustkę w funkcji (nie)prawdopodobnego stanu dynamiczna niegdyś ostatni raz napotkałam pasujący reagent lecz czy spokój oznacza idealne nieuporządk…

zatęchłą ciszą wita mnie twój dom uderza w twarz już niedziecięcą skrzypienie każdej deski parkietu pokryte bezlitośnie kurzem szkło dom tęskniący za ręką kobiecą w wysłużonym dzbanku nie ma kompotu a przecież prześmialiś…

proszę nie otwieraj oczu i poczuj aurę ciemności która uwydatnia smak warg oczy barwy cynamonu kawowy zapach nagości woń papierosa który zgasł zmazanymi resztkami szminki rozpalone usta przytulam oplatam tułów ramionami…