Dzień zaduszny, tak inne od wszystkich święto. Na grobach naszych bliskich zapłoną znicze, a w sercach naszych odżyją wspomnienia. Jest tak cicho i jasno, jakby ktoś z tysięcy płomyków złoty utkał dywan. W tym dniu, w zadumie, pochylamy głowę, myślimy: jacy naprawdę byli ci, co już dawno odeszli, jacy jesteśmy my. Więc nie zapomnijmy o tych, których nie ma przy nas. Bo gdy my dorastaliśmy, poznając sens życia, oni o nas pamiętali. Niech zmienia się wszystko, niech płynie jak płynął czas. Lecz pamięć o tych, którzy odeszli, pozostanie w nas. 31.10.2001r.