Przejdź do treści
Czytanie

Poranek nad Wigrami”

Tęsknota
Nad Wigrami wstaje dzień. Dzień niezwykły, jakby zaczarowany. Za jeziorem na wzgórzu, wieże klasztoru z obłokami się bratają. Jest czwarta rano, jeszcze nie odezwał się dzwon. Nad wodą zaspane jeszcze słońce próbuje rozświetlić mrok. Lecz wiem, że za chwilę kormorany dadzą znak, by zupełnie inne tu życie zaczęło swój powolny bieg. Nad Wigrami już zima, przeglądam wciąż te same zdjęcia minionych dni. Chcę zatrzymać wspomnienie lata, by znów powrócić do tamtych stron. Chcę by zegar klasztoru na zawsze zatrzymał czas. 1.12.2001r.
89 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.