Nic jest wokoło mnie, wszędzie, jest ponad czasem, Puste i wielkie, wypełnia ogromem pokój, Jest ciemne, czasami czarne, gdy światło zgaszę, Nie znika nigdy, jest jak okno bez widoku, Nic jakoby się zmaterializowało, Wciąż brzmi ciszą w moich myślach- głuchą i tępą, Jest zawsze, choć realnie nigdy nie istniało- Gdy plan na życie padł, gdy drzwi przed nosem zamkną, Nic jest ze mną nawet w snach, bawi się mną całą, Nie ginie, gdy stary miś spadnie na podłogę, Rozmywa się, gdy z cienia wychodzę pomału, Znika, gdy ciepłym wzrokiem szukasz moich oczu.