Wśród starych świerków, wśród sosen i wielu innych drzew, dosłyszysz lamet, tłumiony żalem śpiew. Niesie się echo niszczących, maszyn drzew, po całym lesie, zmieszany z nimi, dębów gniew. Tarczowe piły wgłębiają się w ich grube pnie, tam upadł dąb tu pada sosna, roniąc ostatnią łzę. Nie pomógł nic im i lament i śpiew, nie pomógł dębów stanowczy słuszny gniew. Wtargnęli ludzie w bezbronną, przyrodę, wycięli drzewa, zatruli nawet wodę.