Już ognisko dogasało na leśnej polanie, była to noc późna, cicha, dookoła czarno, Do snu miałem się układać, zaszumiały drzewa, ale oprócz szumu tego dosłyszałem śpiewy. I nie w dali, obok prawie, na poszyciu leśnym, jakby wspólnie z dziesięć osób tam śpiewało pieśni. ...Jeszcze tylko jedno drzewo, jeszcze gałąź tylko, ale gdy ją odgarnąłem to wszystko umilkło. W sukni powłóczystej, białej, dziewczę piękne stało, poprawiała sobie włosy, jak mgła się rozwiała. ...Kto był w lesie krasnobrodzkim, kto tych pieśni słuchał, wie że czasem bardzo późno tam śpiewają duchy.