Umiem zapomnieć cię na jedną chwilę, by senne w dali oglądać kaczeńce i by nad stawem jesienne motyle, siadały lekko, patrząc w moje wiersze. Umiem z pościeli z trawy roztańczonej, ułowić szepty, pocałunki słodkie, błogie westchnienie niczym niespłoszone, śmiałe spojrzenie i blask piwnych oczu. Umiem rozkrytej, smukłej musnąć ręki, ciepły wiatr czując, jędrnych piersi drżenie, i tylko z kręgu rozkoszy zaklętych, jak cię przytulić, jak zawołać nie wiem.