Ścięty kwiat, patrzy w deszcz ten ostatni, jakby szept, błądzi jeszcze wśród płatków. Jakby wiatr, do ogrodu zanosi, ...Błogo tak, niech się chwila nie spłoszy. ...Jestem tu, na tych łąkach bezkresnych, obok bzów, przy promykach słonecznych.